U prepunoj kino-sali u Čelincu 23. marta prikazan je dokumentarni film „Jedini“, posvećen Čelinčaninu Velinku Trbiću – heroju i najtežem ratnom vojnom invalidu Republike Srpske. Prije projekcije prigodnim riječima prisutnima su se obratili načelnik opštine Vlado Gligorić, predsjednik Boračke organizacije Čelinac Dalibor Vujičić i autor filma Denis Bojić.
Gligorić i Vujičić su istakli da je film ne samo biografska priča o velikom ratnom heroju i njegovoj hrabrosti i borbi nakon teškog ranjavanja nego i doprinos kulturi sjećanja o Odbrambeno-otadžbinskom ratu u kojem su borci Vojske Republike Srpske branili i odbranili otadžbinu i svoj narod. Bojić je naglasio da ga je fascinirala životna priča glavnog junaka, a naročito se zahvalio na pomoći i podršci porodici Trbić, Opštinskoj upravi Čelinac, načelniku Gligoriću i Dejanu Кurtinoviću.
Jednočasovni dokumentarni film „Jedini“ donosi potresnu istinitu priču o VelinkuTrbiću koji je u Odbrambeno-otadžbinskom ratu, suočen sa najtežim životnim iskušenjima, postao simbol neuništive volje, dostojanstva, borbe za život i stvaranja Republike Srpske. Ovo je svjedočanstvo o čovjeku koji je, suočen s najtežim životnim iskušenjima, postao simbol neuništive volje, dostojanstva i borbe za život.
Film „Jedini“ je priča o herojstvu i stradanju, ali iznad svega priča o neuništivoj snazi ljudskog duha. Trbić je simbol volje za životom i stvaranja Republike Srpske.
Projekat je realizovan u produkciji Memorijalnog centra Republike Srpske, uz podršku Audio-vizuelnog centra Republike Srpske. Autor filma je Denis Bojić.
Ratni vojni invalid prve kategorije i pripadnik Vojske Republike Srpske Velinko Trbić rođen je 1960. godine u Branešcima. Prije izbijanja ratnih sukoba na teritoriji bivše Jugoslavije, bio je stalno zaposlen u Hrvatskoj. Po povratku u svoje rodno mjesto biva zarobljen na teritoriji Slavonskog Broda u junu 1992. godine sa kolegom Zoranom Popovićem, takođe iz Branešaca. Nakon zarobljavanja, odvedeni su u logor u okupiranom Bosanskom Brodu, gdje su zajedno sa ostalim zarobljenim Srbima bili izloženi konstantnom fizičkom maltretiranju. Zatim je Velinko poslije kraćeg boravka u logoru poslat na prisilni rad kopanja rovova, dok je Zoran Popović fizički iscrpljen ostao u logoru, gdje je nakon kraćeg vremena pod nerazjašnjenim okolnostima ubijen.
Po povratku iz zarobljeništva, u januaru 1993. godine stupa u redove Vojske Republike Srpske. Кao pripadnik 2. bataljona Čelinačke lake pješadijske brigade u 11. februara 1995. godine na ratištu kod Bosanske Кrupe teško je ranjen u predjelu glave. Nakon dugotrajnog liječenja u Banjaluci i Srbiji ostao je invalid s najvećim procentom invalidnosti u Republici Srpskoj (kvadriplegičar), te je potpuno nepokretan. Ipak, njegova hrabrost, životni optimizam, vedri duh kojim i dalje bodri svoje bližnje, prije svih suprugu Ginu, kćeri Marijanu, Jasnu i Jelenu, unučad i zetove, svjedoče o pravom ljudskom podvigu.
O Velinkovom životnom putu, stradanju i žrtvi upoznata je šira javnost, što dokazuju mnogobrojni novinski članci, video-zapisi i svjedočenja u stručnoj literaturi. Posljednjih pet godina živi u jendom domu kod Prijedora, gdje, kako kaže, ima uslove koji su prilagođeni njegovim potrebama i mogućnostima. Porodica ga često posjećuje.
O Vidovdanu 2024. godine od strane Predsjednika Republike Srpske Velinko Trbić odlikovan je Medaljom zasluga za narod, za zasluge stečene u borbi protiv neprijatelja, kao i doprinos u stvaranju, odbrani i oslobođenju Republike Srpske, a iste godine povodom slave Opštine Čelinac „Plaketom opštine“.
Prije projekcije u Čelincu film je prikazan na više mjesta u Banjaluci.
Borislav MAКSIMOVIĆ
„Čelinačke novine“ mart 2026.
